80’li yıllarda yaşamak demek;bakkala gitmenin, sokakta oynamanın,harçlık toplamanın geçerli sayıldığı, havuç`un,muz’un olmadığı yıllar demek...
   Her şeye rağmen temiz ve el değmemiş bir hayat demek...
   Sonrasında “biz büyüdük ve kirlendi dünya” demek.
   Pazar akşamları mecburen yıkanmak ve erken yatmak demek
Sesi açıp kısmak için televizyonun dibine kadar gidip üstündeki düğmelere basmak zorunda olmak demek
   Şehirlerarası yolculuklara çıkarken otobüsün 302s olması için dua etmek,bilet alırken “arka kapının onu ve tekerlek üstü olmasın” demek…
   Resimli futbolcu kartları demek, süper babaanne demek, fantayla kolayı karıştırmak demek, mahalle kavramı demek.
   Anket ve hatıra defterlerinin olması bunlara seviyorum ama kimi diye başlayan maniler yazmak,içinde biri sabunlu iki ıslak bez olan mustili beslenme çantası,dantel yaka,yenen kokulu silgi,leblebi tozu çekerken atlatılan ölüm tehlikeleri,hulahop,ayak bileğine takılarak çevrilen top,sek sek oynamak,bayramda mahalleye dağılıp şeker toplamak, “müsaitseniz annemler size gelecek” demek
   TRT`nin yayın akışının bitmesiyle çalan İstiklal marşı için ayağa kalkıp, marşı hazırolda bangır bangır söylemek ve marşın bitiminden sonra çıkan tiz "biiiip" sesine rağmen televizyonu kapatmamak demek.
    Dayak yeme pahasına Kara lastik topuklarından araba yapmak demek.
Mahalle maçlarında gol atıp büyüklerinden “aferin” almak demek.
   Kış aylarında eleklerin yardımıyla kuş avlamak için saatlerce beklemek demek.
   Bafra Spor maçlarında buzlu su satıp,stadyum dışındaki turşucudan turşu suyu içmek demek.
   Bafra Spor maçlarına stad duvarlarından çıkmak,yakalandığında dayak yemek demek.
   Zerrin Özer demek. Nasıl da geçmişti bütün bir yaz demek. Bu şarkıya kafanda klip çekmek demek.
   Annelerin Çernobil yüzünden çay içirmemesi, gofret yedirmemesi demek..
PKK saldırılarında her gün mutlaka birilerinin öldüğünü duymak ama anlamamak demek…
   Gorbaçov`un kafasındaki kırmızılığın ne olduğunu merak etmek, Özal’ın çenesinin enteresan yapısına anlam veremeyip, "acaba benim çenem de ilerde böyle olur mu" kaygısıyla aynaya bakmak demek...
   Breyk breyk arkadaş arıyorum demek eve lazım olur diye fazlaca pul almak demek…
   ilkokulda petrol ve komancero şarkılarını uydurma sözlerle söylemek,ve gidildiğinde
Toprağın sesi programında kımıl zararlısı ile mücadele yöntemleri,orman köylüsünün sorunları bilgilerin ardından Kamber ağa ile uyanık skeçlerini büyük bir ilgi ile izlemek demek,icraatın içinden izleyip Özal`ın kalemine bakıp hipnotize olmaya çalışmak videocudan bol göz yaşlı Türk filmlerini,salya sümük izlemek demek,
   Hava durumlarının eksi değil de "sıfırın altında bilmem kaç" denildiğini bilmek demek Apartmanın çatısına 5 metrelik anten takıp üstüne de tencere kapağı bağlayan bir abinin sizi tv önüne oturtması ve çatıdan oldu mu diye bağırması,
Muhtemelen hayatımız boyunca yaşadığımız en güzel 10 yıl demek...
   TRT 1`de oluşan sorunlar sonucu yayına bir süre ara verildiğinde ekrana getirilen donuk ağaç, dağ bayır resmine 10 dakika hareketsiz bakabilmek demek,
   Türkiye’de yaşamış son mutlu kuşak olduğunu hüzünle hissetmek demek.
Bütün bunları düşünürken,yazarken ve okurken içinden “hey gidi günler” demek…
   Farkında mısınız`O kuşağa ait olmak ne çok şey demekmiş…
   Her şeye rağmen umudunu koruyan,yaşadığının farkında olan,paylaşan,toplumsal hüzün ve sevinçleri hisseden beklide son kuşan 80’ler…
   Ya şimdi…
   Acaba 90’lar hatta milenyum kuşakları da aynı özlem ve huzurlu iç geçirişlerle  anabilecekler mi geride bıraktıklarını`