Japonya’da yaşanan deprem, tusunami ve nükleer sızıntı hakkında pek çok şey yazıldı ve yazılmaya devam edecek. Bana da pek çok şey hissettirdi bu olay. En başta “kader” karşısında insanoğlunun düştüğü çaresizlik gözler önüne seriliyordu.
Kuran-ı Kerim’ de “bahçe sahipleri” nden bahsedilir. “Ben yaptım” der, bahçe sahipleri. “Kader”i göz ardı eder. Ve çıkan bir rüzgar bahçeyi mahveder. Hayatın duraklarıdır felaketler, kayıplar, kazalar. Uzun vadeli planların her zaman tutmayabileceğini gösterir bu tip olaylar. Japonya depremi bu anlamda iyi bir ders. Evet, depremin şiddeti çok fazlaydı. Tusunami dalgaları beklenenden daha yüksekti. Nükleer santrallerde insanüstü tedbirler alınmıştı… Hazırlıklı iken böyle sonuçlanıyorsa hazırlıksızken neler olabilir`, diye sorulabilir. Tufan’a dayanamış Nuh’un gemisi. insanlık Tufan’a dayanmış. Kaderde hayatın devamı taktir edilmiş HOŞLANMADIĞIM BİR KAÇ DETAY 1-Bir şeyleri uzun uzun açıklamak zorunda kalmak 2-Pratiği olmayan fikirlere muhatap olmak 3-Uzun vadeli planlar yapmak 4-Hakkı “kötek” olanlarla iletişim kurmaya çalışmak 5-Haklı olmanın ( her zaman) bir şeyleri değiştirmediğine şahit olmak 6-Her sıkıntının tedaviye muhtaç psikolojik rahatsızlık olarak algılanması 7-Benim köylüm, benim işçim, memurum… gibi gerçekliği sorgulanan, eskimiş cümle kalıplarının hala kullanılıyor olması.
Üye olarak yorum yapın
Yorumlarınız öne çıksın, bildirim alın