Oysa bu çitler yalnızca gülleri korumakla sınırlı bir işlev görmüyordu. Refüjlerdeki çim alanların canlı kalmasına katkı sağlıyor, toprağın ezilerek sertleşmesini önlüyor ve en önemlisi trafik güvenliğine doğrudan hizmet ediyordu. Çitlerin bulunduğu dönemde yayalar refüjlerden rastgele geçmek yerine belirli yaya geçitlerini kullanıyor, bu da hem yaya hem de araç trafiği açısından daha güvenli bir ortam oluşturuyordu.

Çitlerin kaldırılmasıyla birlikte tablo değişti. Güller ezildi, çimler zarar gördü, toprak kısa sürede sertleşti. Daha da önemlisi, bu alanlarda bitki gelişiminin durduğu açıkça gözlemleniyor. Nitekim çitlerin hiç olmadığı bölümlerde güllerin tutmadığı ve çoğalamadığı da bilinen bir gerçek.

Bafra Belediyesinin çitleri neden kaldırıldığına dair kesin bir bilgi yok. Dünyanın pek çok kentinde refüjlerde benzer koruyucu uygulamalar yaygın şekilde kullanılıyor. Çünkü bu tür çitler; bitki örtüsünü korur, toprağın yapısını muhafaza eder ve trafik düzenine katkı sağlar. Bafra’da da bu yönleriyle son derece isabetli bir kararın hayata geçirilmişken geri adım atılması düşündürücü oldu.

Sonuç olarak; refüjlerde çit uygulaması, Bafra için geri adım değil, aksine geliştirilerek yaygınlaştırılması gereken bir uygulamaydı. Daha fazla noktada estetik ve işlevsel çözümler beklenirken, mevcut çitlerin kaldırılması şehir estetiği, çevre düzeni ve trafik güvenliği açısından soru işaretleri doğurdu.