Şehirlerdeki ağaçlara ve bitkilere çoğu zaman sadece estetik açıdan bakıyoruz. Oysa kaldırım kenarındaki bir ağaç, refüjdeki çalılar ya da parktaki yeşil alanlar, günün her saati şehir için çalışan görünmez işçiler gibidir.

Üstelik bunun için elektrik istemez, yakıt tüketmez ve gürültü çıkarmazlar.

Tozu ve kirli havayı tutarlar

Şehir içindeki araç trafiği, yol çalışmaları ve çeşitli faaliyetler nedeniyle havaya sürekli toz karışır. Ağaçların yaprakları ve süs bitkilerinin yüzeyleri, havada dolaşan tozun bir bölümünü tutar. Böylece bu parçacıkların yeniden soluduğumuz havaya karışmasını azaltmaya yardımcı olurlar.

Özellikle yol kenarlarında, bulvarlarda ve yoğun kullanılan caddelerde bulunan bitkiler doğal bir filtre görevi görür. Ancak bunun için ağaçların ve yaprakların sağlıklı olması gerekir.

Gürültüyü tamamen kesmez, etkisini azaltırlar

Ağaçlar ve çalılar bir ses duvarı değildir. Fakat sık ve katmanlı şekilde dikildiklerinde araçlardan, makinelerden ve insan hareketliliğinden kaynaklanan sesin yayılmasını azaltabilirler.

Yapraklar, dallar ve gövdeler ses dalgalarını dağıtır. Özellikle ağaçların altına yerleştirilen çalılarla oluşturulan geniş yeşil kuşaklar, trafik gürültüsünün daha az rahatsız edici hissedilmesine katkı sağlar.

Kısacası tek bir ağaç gürültüyü ortadan kaldırmaz; ancak doğru planlanmış bir yeşil alan şehrin sesini yumuşatır.

Gölge sağlar, sıcaklığı düşürürler

Yaz aylarında güneş altında kalan asfalt, beton ve kaldırım taşları çok fazla ısınır. Bu yüzeyler gündüz depoladıkları sıcaklığı akşam saatlerinde yeniden çevreye verir. Bu nedenle şehir merkezleri, kırsal alanlara göre daha sıcak hissedilebilir.

Ağaçlar ise gölgeleriyle yolların, kaldırımların, araçların ve binaların doğrudan güneş altında kalmasını önler. Yapraklarından gerçekleşen su buharlaşması da çevrenin serinlemesine yardımcı olur.

Geniş gövdeli ve sağlıklı bir ağacın altındaki serinliği, birkaç metre ötedeki güneşli kaldırımda yürüyen herkes kolayca fark eder.

Sert rüzgârı hafif bir yele dönüştürürler

Doğru şekilde konumlandırılan ağaç ve çalı grupları, sert rüzgârın hızını keser. Rüzgâr dalların ve yaprakların arasından geçerken gücü azalır ve daha yumuşak hissedilir.

Bu özellik özellikle geniş bulvarlarda, açık meydanlarda, sahil kesimlerinde ve yüksek binaların arasında önemlidir. Bitkiler aynı zamanda rüzgârla taşınan tozun yayılmasını da sınırlar.

Ancak bunun için gelişigüzel değil; bölgenin rüzgâr yönü, yol yapısı ve kullanılacak bitkinin özellikleri dikkate alınarak dikim yapılmalıdır.

Şehre güzellik ve kimlik kazandırırlar

Yeşil bir bulvarla tamamen betonlaşmış bir cadde insanda aynı duyguyu oluşturmaz. Ağaçlar, çiçekler ve süs bitkileri sokaklara renk, canlılık ve kimlik kazandırır.

Bakımlı yeşil alanlar insanların yürümek, dinlenmek ve vakit geçirmek istediği yerler oluşturur. Kuşlara ve çeşitli canlılara yaşam alanı sağlar. Çocukların doğayla bağ kurmasına yardımcı olur.

Bir şehrin güzelliği yalnızca binalarıyla değil; ağaçları, parkları, gölgeli kaldırımları ve koruduğu doğal dokusuyla ölçülür.

Doğru bakım, ağacı budamak değil yaşatmaktır

Ağaç dikmek kadar onu doğru yerde, doğru türle ve doğru yöntemlerle büyütmek de önemlidir. Köklerine zarar verilen, gövdesi yaralanan veya bilinçsizce budanan bir ağaç görevini sağlıklı şekilde yerine getiremez.

Budama, ağacı şekilsiz bırakmak ya da gölgesinden mahrum etmek değildir. Uzman kişiler tarafından, uygun mevsimde ve ağacın türüne göre yapılmalıdır.

Kaldırımlardaki, refüjlerdeki ve parklardaki bitkiler boş alanları dolduran süsler değildir. Onlar şehrin doğal altyapısının parçasıdır.

Bugün korunan bir ağaç; yarın daha temiz hava, daha serin bir sokak, daha az toz, daha yumuşak bir rüzgâr ve daha yaşanabilir bir şehir demektir.