Geçen hafta TC Merkez Bankası`nın negatif nitelikli izleme listesine giren kredi kartı ve bireysel kredi borçlularının sayısı açıklandı. Kredi kartı borcunu ve/veya bireysel ` tüketici kredi borcunu ödeyemeyerek Bankaların bir anlamda `kara listesine` giren borçluların sayısı 2.104.791`e ulaşmış vaziyette. 2010 yılının ilk 3 ayında 112.569 kişi bireysel kredi borcunu ödeyememiş. Yine 2010 yılının ilk 3 ayında kredi kartı borcunu ödeyemeyenlerin sayısı ise 192.863 kişi olmuş. Bir ismin bir yıl içinde bir kez sayılması durumunda toplam borçlu miktarı 2.104.791 kişiye çıkıyor. Bu rakama ticari kredi, esnaf kredisi tarım kredisi borçlarını ödeyemeyen firma ve şirketler dahil değil. Türkiye genelinde bu rakamları düşünürken, hafta sonu gittiğim Samsun`un Bafra ilçesinde gördüğüm ekonomik manzara gerçekten vahimdi. Toplam nüfusu 150.000 civarında olan bu güzel ilçemizde tam 16.000 icra dosyası olduğunu öğrendim. Nüfusun yarısının 18 yaşın altında olduğunu varsayarsak Bafra`da yetişkin nüfusun yaklaşık %20`sine denk gelen icra dosyası var. Kentin önde gelen, sorumluluk duyan insanlarıyla yaptığım görüşmelerde, özellikle 4 dönem Belediye Başkanlığı yapmış olan Sn. Ufuk Saral, başta tütün olmak üzere tarımdaki büyük gerilemenin köylüyü fakirleştirdiğini, bunun da ilçenin esnafına ve tüm ticari faaliyetlerine olumsuz yansıdığını ifade ettiler. Aromalı, şark tütünü üreten Bafra`da tütün üreticisi bugün çaresiz durumda. ABD`den ithal edilen tütünlerde fonun kaldırılması ile iyice sıkıntıya girmiş durumdalar. Tarımda, üretemeyen, ithal eden, çiftçisini mağdur eden, insanımızı icralık yapan bir ekonomik anlayışın bize sürüklediği hüzün verici bir noktadayız. Bafra`da köyden büyük kentlere göç son yıllarda yeniden artmaya başlamış. Gurbette iş ve istikbal arayan Bafralılar ayrı bir hicran yarası olarak görülüyorlar. İran`dan Karpuz, Slovenya`dan besi hayvanı ithal eder hale gelen bir ekonomide, sadece tüketici olanlar, bir süre sonra da kaçınılmaz olarak icralık oluyorlar maalesef. Üretim ekonomisi, gerçekçi kur, haklı rekabet ve tabana yayılan sermaye politikalarını destekleyecek yeni bir ekonomik vizyona acilen ihtiyacımız var. Bafra gibi çok eski ve köklü bir kentimizin tütün, buğday, şekerpancarı ve çeltik üretiminden zarar eden hale gelen üreticisinin sesini duymalıyız, duyurmalıyız. Bafra ilçesi, Türkiye genelindeki sıkıntıları birebir yansıtıyor. Sıcak paraya ve ithalata teslim olan bir ekonomi, insanına iş ve istihdam da yaratamaz. Bafra`da özel bankaların çiftçilere verdiği kredilerin dönüşlerinde de ciddi sorunlar yaşanıyor. Çiftçiyi ticari bankanın inisiyatifine terk etmeyi piyasa ekonomisi zanneden zihniyetle mevcut sorunları aşabilmemiz ise çok zor görünüyor.
KAYNAK: İNTERNETHABER.COM
Yenilendi.
Değiştir, Vazgeç!
