Samsunlu Şehidimiz Umut

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer.

Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhidi...
Bedri’n aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın`
“Gömelim gel seni tarihe” desem, sığmazsın.

19 Haziran 2012
Saat 03,30
Yer Dağlıca
8 Şehit
16 Yaralı Asker
Hepsi canımız
Biz rahat uyuyalım diye
Onlar ebediyen uyudu
Samsunlu Şehidimiz Umut.

Bir umudu vardı
5 ay sonra
Anasına
Babasına
Eşine
1 yaşında olan oğluna kavuşacaktı.

Davullarla
Zurnalarla
Göndermişti ailesi
Nereden bilebilirlerdi
Boynuna astıkları al bayrağın
Kefeni olacağını
Umut şehit olur
Ama UMUTLAR tükenmez
Umutlar ÖLMEZ
BU VATAN BÖLÜNMEZ.