Raif Çaylı'nın ardından... İnsan Olmak!

Raif cayli nin ardindan insan olmak

Çok değil, iki gün önce bir insanı kaybettik. Tarih 16 Haziran 2019 Pazar. Babalar günü. Ama o sadece bir baba değildi. Bazıları için baba, bazıları için arkadaş, bazıları için dost, bazıları için kardeş, benim gibiler için eşi benzeri bulunmaz bir ağabey, babası için hayırlı bir evlat, eşi için hayat arkadaşı ve yoldaş, her şeyden önce İNSAN!...

Daha bitmedi. Garibana sırdaş, fakire gardaş, yetime imdat, yeni doğana çığlık… Bu kadar özelliği bir arada bulundurana ne denir bilmem ama bana göre kanatsız bir melek. 

Onu tanımak benim için bir Rabbim tarafından verilen bir ödül. Tanıdığım ve birlikte çalıştığım süre içerisinde yaptığı işten gocunmayan insanlardan biriydi. Bu düşünceme eminim onunla çalışan pek çok arkadaşım da katılır. Kolay kolay kimsenin kalbini kırmazdı. Sinirlenmenin yakışmadığı insanlardan biriydi. Sabrını sonuna kadar zorlardı. 

Ama onu ölüm meleği aramızdan erken aldı. Nasıl bir insandı ki; kimse ölümü ona yakıştıramadı ve gencecik çağında aramızdan ayrıldı. Kaza haberinden sonra herkeste bir hareket, cana can katma telaşı başladı. Onu kurtarmak içindi bütün çabalar ama yetmedi. Vadenin dolduğu saatte tüm çabalara rağmen aramızdan ayrıldı. Arkasında bir sevgi yığını bıraktı, gözyaşları sel olup aktı. Kimse ölümü ona yakıştıramadı. İnsan seliyle uğurlandı. Acaba o, bu kadar insan biriktirdiğini biliyor muydu?

Hastane kapılarından başlamak üzere, mezarlığa gelişi, hastanenin önündeki tören, cami önünde kılınan cenaze namazı, mezarlığa defnedildiği gündeki kalabalık tarif edilemez boyuttaydı. Bafra böyle bir kalabalık görmedi. İnsanın kişiliği cenazesine de mi yansır? Sessiz sakin, gürültüsüz, kornasız törenle uğurlandı. 

Onunla çalışan çalışmayan, emekli olan, ev kadınları, hastası olan olmayan herkes oradaydı. Tek bir yürek halinde helallik vermek için, sıcağa aldırmadan herkes onun yanındaydı. Arkasından tek bir kötü söz söyletmeden gitmek kadar güzel bir şey olamaz. 

En çok şaşırdığım şeylerden birisi de defin işleminden sonra ailesi, akrabaları ve arkadaşları gitti ama halktan vatandaşlar ellerinde Kur’an-ı Kerim’leri ile gelip dualar okudular. Sanırım benim gibi vefa borcu olup da oradan ayrılamayanlardı. 

Şunu bir kez daha anladım ki; herkes her şey olabilir ama Raif Ağabeyim gibi olmak, İNSAN OLMAK yürek ister… Rabbim mekanını cennet ve Peygamberimize de komşu eylesin inşallah… Her zaman kalbimizde olacaksın. Gülen yüzünü hiç unutmayacağız, gönlü güzel insan…

Türkan Zengin Karaboğa

BU İÇERİĞE EMOJİYLE TEPKİ VER !

  • BafraHaber Yorum
  • Raif Çaylı'nın ardından... İnsan Olmak! içeriğine yorum yapmaktasınız
Favicon
  • Toplam Yorum 50
User defaultYorumcu-125185
16 Temmuz 2019
18:43
  • Yorumcu-125185
  • 16 Temmuz 2019
  • 18:43

Sayin karaboga yazinizda "en çok şaşırdığım şeylerden birisi de defin işleminden sonra ailesi, akrabaları ve arkadaşları gitti ama halktan vatandaşlar ellerinde kur’an-ı kerim’leri ile gelip dualar okudular. sanırım benim gibi vefa borcu olup da oradan ayrılamayanlardı" diyorsunuz vede bununla ne demek istediginizi pek anlayamadim!! buna bir aciklik getirirseniz memnun olurum!! emin erman, usa

Cevap
  • Yorumcu-125218
  • 18 Temmuz 2019
  • 16:52

Onun bize karşı yaptığı, karşılık beklemeden yaptığı iyiliğe karşılık bizim vicdani bir sorumluluk hissetmemiz. ne olursa olsun karşılığı ödenemez.

User defaultYorumcu-118716
19 Haziran 2019
21:47
  • Yorumcu-118716
  • 19 Haziran 2019
  • 21:47

Gercekten çok değerli bir insan di mekanı cennet olsun

Cevap
  • Yorumcu-124120
  • 28 Haziran 2019
  • 08:56

Benim içinde parayla adam olunmayacağını anlatan değerli bir arkadaş allah nur içinde yatırsın. mekanı cennet olsun

User defaultYorumcu-123945
25 Haziran 2019
13:41
  • Yorumcu-123945
  • 25 Haziran 2019
  • 13:41

Raif hocam ile 2008 de tanışmıştım. beyefendi. güleryüzlü ve yardımsever olarak bildim. üzgünüm. varsa hakkımız helali hoş olsun. mekanı cennet olsun inşallah. zeki aydoğan/yakakent

Daha Fazla Yorum