2010-2011  Eğitim-Öğretim Yılının  ülkemize ve milletimize  hayırlar getirmesini temenni ediyorum.  Her  yeni başlangıç  taze  ümitlerin, başarı  beklentilerinin   artmasına ve geleceğe  huzurla  bakmamıza vesile  olur. Her sabah güneş yeniden doğar, dünya yeniden kurulur.
       Biz eğitim çalışanları  her eğitim yılına coşkuyla  başlar ve  eğitim sorunlarının her şeye  rağmen aşılabileceği  umudunu besleriz. Ülkemizin hâlihazır imkânları bu kadar diyerek çoğu kez teselli buluruz. Güzel vatanımızı muasır medeniyet seviyesine ulaştırmak ülküsüyle mücadele veririz. Bu eğitim ordusunu ne çevre şartları ne de olumsuzluklar yıldırmaktadır.
Lakin  öğretmeni yalnızca sayısal bir değer olarak gören, emeği, kıdemi, liyakati  dikkate almadan yapılan uygulamalar; yetki bende istediğimi yapabilirim anlayışı, usulsüz atamalar, haksızlıklar ve adaletsizlikler  Milli Eğitime  olan  inancı   içten içe kemirerek bitirme noktasına  getirmektedir.
          Gönül isterdi ki problemsiz bir yıla başlayalım ve biz bu problemlerden bahis açmayalım.  Ancak nereye elinizi atsanız problemler yumağı ile karşılaşıyorsunuz. KPSS`den dolayı atanamayan öğretmen adayları. Bir türlü kapatılamayan öğretmen açığı. Her yıl gündeme gelen kayıt parası meselesi. İlköğretim okullarına bir türlü gönderilmeyen ödenekler. Hizmetli açığı nedeni ile okularımızda yaşanan sıkıntıların had safhaya ulaşması. Sözleşmeli öğretmen alımında ısrar edilmesi. Açlık sınırında yaşayan eğitim çalışanları ve onların budanan özlük sosyal ve ekonomik hakları. Bu ülke bizim, bu nesil bizim, bu okullar bizim. Biz de bu neslin mimarlarıyız. Önümüze ne kadar problem çıkarılsa da biz eğitimciler en iyi eğitimi yapmaya çalışacağız.
       Bugün  800  yüzbinlik  personeli ve 16 milyonluk öğrenci  sayısına  velileride  eklediğimizde karşımıza  birçok ülkeden büyük  kitle çıkmaktadır. MEB`in raporuna göre öğretmen açığı 133 bin olmasına rağmen, 30 bin öğretmen ataması yapılıyor. Maliye kafasıyla Türk Milli Eğitimini değerlendiriyoruz. Yaşanan olayların bir sosyal patlama olduğunu görme aczi içindeyiz. Bütçe dengesi bozulacak diye 300 bin öğretmen adayının, 800 bin üniversite mezununun bir bilinmezliğin içine sürüklenmesini yanlıştır.
Aslında tüm bu sorunların kaynağında eğitime yeterli ödenek ayrılmaması yatmaktadır. Elbette  bütçe dağılımında Milli Eğitim Bakanlığı hatırı sayılır bir paya sahiptir. Ancak bu ödenek bile okulların ihtiyaçlarını karşılamaya yeterli olmamaktadır. Tüm yük, öğretmenlerin ve idarecilerin ve velilerin sırtına binmektedir. Bu nedenle her eğitim-öğretim yılında kayıt parası tartışmaları yaşanmaktadır. Durum böyle olunca da okullar birçok eksikle yeni eğitim-öğretim yılına başlamaktadır.