Bazı milli takımlarımızın antrenör ve teknik direktörlerinin isimlerini ileterek başlayalım yazımıza:

   Basketbol A milli erkek takımı baş antrenörü: Bogan Tanjeviç (Bosna), Güreş: Antrenör İlbayhano (Dağıstan), Satranç: (Erkek) Efstratios Grivas (Yunanistan), Voleybol A Erkek milli takım antrenörü: Fausta Polidori (İtalya), Badminton: Baş antrenör Chafidz Yusuf (Endonezya), Hentbol: A milli erkek milli takım antrenörü Istvan Juhasz (Macaristan), A milli bayan milli takım antrenörü Peter Kovacks (Macaristan), Masa Tenisi: Antrenör Chang  Chao (Çin Halk Cumhuriyeti)…

    Örnekleri çoğaltmak mümkün. Bu şekilde tam tamına otuz bir mili takım antrenörüne sahibiz. Ülkemiz 2008 Olimpiyatlarına 31 yabancı uyruklu antrenörle beraber, 11’de yabancı sporcu ile katıldı. Burada kesinlikle sporu ırkla birleştirip milliyetçilik yapmak değil amacım.

    Onlarca üniversite kuracaksınız, sanki farz kılınmış gibi her birine Eğitim Fakültesi, Fen-Edebiyat Fakültesi ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulları (BESYO) bünyesinde spor ve spor eğitimcisi, yöneticisi, antrenör ve uzman yetiştireceksiniz, ondan sonra da bu adamlar yokmuş gibi davranıp yine çareyi dışarıda arayacaksınız!”Verim alamıyoruz” eleştirilerine de verilecek cevabım: Az ve öz olsun, ona göre eğitim verilsin ve tesisleşme üst düzeyde tutularak elit insanlar yetiştirilsindir. Ülkemizde kısa vadeli yapılan planlar, arz-talep dengesizliği, amatör ruh yapısı vb. nedenlerle bir türlü başarılı sonuçlara ulaşamayan bizler…

    Bu hayal kırıklıklarının önüne geçmek hiçte zor değil aslında. Atatürk’ün Türk doktorlarına güvendiği gibi bizlerde Türk spor adamlarına güvenmeli, donanımlarını sağlamalı, onlara şans tanımalıyız. Aksi halde erteleye erteleye hem zamanımızı hem de enerjimizi kaybetmiş oluruz.

   Sporda nice sayısız başarılara imza atmak ümidiyle.